Stellarator a tokamak

Stellarator i tokamak utrzymują plazmę magnetycznie. Różnica dotyczy przede wszystkim sposobu wytworzenia skręconego pola. [2]

Porównanie konfiguracji

CechaStellarator (geometria 3D)Tokamak (symetria osiowa)
Skąd bierze się skręt pola?Głównie z zewnętrznych cewek o złożonym kształcie.Z połączenia pola cewek i pola dużego prądu płynącego w plazmie.
Długa pracaNie wymaga transformatorowego podtrzymywania dużego prądu plazmowego.Stan ustalony wymaga nieindukcyjnego podtrzymywania prądu, w tym udziału prądu bootstrap.
Prąd bootstrapNiepożądany: zmienia ι\iota; w konfiguracjach QI teoretycznie znika.Pożądany: pomaga podtrzymać prąd plazmy.
Główne wyzwaniaProjekt i wykonanie cewek 3D, transport, cząstki szybkie i dywertor.Kontrola prądu i niestabilności, unikanie dysrupcji, transport i dywertor.
PrzykładyWendelstein 7-X, LHDJET, ASDEX Upgrade, ITER

Wiersz o prądzie bootstrap rozwija dział Optymalizacja quasi-izodynamiczna.

Wynik tokamaka JET

Dlaczego obie drogi są rozwijane

Tokamak ma prostsze cewki i dłuższą historię badań, ale jego pole zależy od prądu płynącego w plazmie, a ten trzeba podtrzymywać i kontrolować. Stellarator przenosi tę złożoność do geometrii cewek. Płaci się za to trudniejszym projektem i produkcją, ale zyskuje pracę ciągłą bez zerwań prądu. Nowoczesna teoria optymalizacji, opisana w dziale Teoria, ma sprawić, by stellarator utrzymywał plazmę co najmniej tak dobrze jak tokamak.