Fuzja jądrowa w gorącej plazmie
Fuzja łączy lekkie jądra atomowe w cięższe. Energia reakcji wynika z różnicy mas spoczynkowych: . Plazma to środowisko tej reakcji: gaz, w którym elektrony oddzieliły się od jąder. [9]
Przykładowa reakcja: deuter + tryt
Około 80% energii zabiera neutron, a 20% jądro helu, które może dalej ogrzewać plazmę. To reakcja rozważana dla elektrowni D–T. W7-X nie jest urządzeniem do spalania paliwa D–T. [6] [9]
Temperatura i reakcje
Dla paliwa D–T istotny jest zakres temperatur rzędu 100–150 mln K. Szybkość reakcji zależy od gęstości paliwa i reaktywności uśrednionej po rozkładzie prędkości jąder. [9]
Utrzymanie magnetyczne
Pole magnetyczne kieruje ruchem naładowanych cząstek. Skręcone linie pola i odpowiednia geometria ograniczają ich ucieczkę z plazmy. [1]
Konwersja energii
W przyszłej elektrowni energia neutronów ogrzeje płaszcz otaczający plazmę. Obieg cieplny zasili turbinę i generator. [9]
Gorąca plazma nie oznacza jeszcze elektrowni. Dodatni bilans samej plazmy nie uwzględnia całego poboru prądu przez instalację ani sprawności zamiany ciepła w elektryczność. [5]
Trzy poziomy opisu plazmy
Fizykę plazmy opisuje się na trzech poziomach szczegółowości, od pojedynczej cząstki do płynu przewodzącego. [10]
1. Ruch cząstki. Siła Lorentza wiąże ruch ładunku z polami i :
Pole magnetyczne zakrzywia tor, lecz samo nie wykonuje pracy nad cząstką. To nierelatywistyczny opis pojedynczej cząstki.
2. Ruch uśredniony. Promień Larmora
określa skalę wirowania. Gdy jest mały względem skali zmian pola, można śledzić środek tego ruchu (centrum prowadzące) i jego dryfy. Tu oznacza masę, a prędkość prostopadłą do pola. Na tym poziomie opisu powstaje teoria omnigeniczności.
3. Równowaga MHD. Gradient ciśnienia równoważy siłę magnetyczną związaną z gęstością prądu :
Pomijamy tu przepływ i przyjmujemy izotropowe ciśnienie. Istnienie równowagi nie dowodzi jej stabilności. Więcej w dziale Równowaga MHD i granice β.