Koncepcyjna wizualizacja stellaratora: złożone metalowe cewki i skręcona komora z fioletową plazmą.

Fizyka plazmy / Stellaratory

Stellaratory.
Fizyka gorącej plazmy.

Jak geometria pola wpływa na utrzymanie plazmy? Wprowadzenie do teorii, pomiarów Wendelsteina 7-X i ograniczeń obecnych modeli.

Ilustracja koncepcyjna wygenerowana przez AI · nie jest modelem W7-X

Geometria. Transport. Eksperyment.

Skręcone pole ogranicza ucieczkę cząstek. O jakości utrzymania decydują ich orbity, zderzenia i turbulencja. Ta strona prowadzi od podstaw fuzji, przez budowę stellaratora, do teorii, według której projektuje się współczesne konfiguracje, w tym optymalizacji quasi-izodynamicznej.

Przewodnik

Fuzja jądrowa

Reakcja D–T, temperatura, utrzymanie i konwersja energii.

Czytaj dalej

Stellarator i W7-X

Pole 3D z zewnętrznych cewek i budowa Wendelsteina 7-X.

Czytaj dalej

Laboratorium

Interaktywny model pola oraz bilans energii plazmy 0D.

Czytaj dalej

Wyniki badań

Co naprawdę pokazały eksperymenty i obliczenia — i czego nie.

Czytaj dalej

Teoria

Współrzędne Boozera

Powierzchnie strumienia, transformata rotacyjna i widmo |B| — język, w którym projektuje się stellaratory.

Omnigeniczność

Dlaczego cząstki uwięzione uciekają z pola 3D i jaki warunek geometryczny temu zapobiega.

Optymalizacja QI

Pole quasi-izodynamiczne: brak prądu bootstrap, maksimum-J i dwuetapowy projekt plazmy i cewek.

Równowaga MHD

Prądy Pfirscha-Schlütera, przesunięcie Szafranowa, studnia magnetyczna i granice β.