Modele utrzymania i bilansu energii

Interaktywne przykłady oddzielają geometrię pola od globalnego bilansu energii. Każdy model ma jawne założenia. Wykresy pokazują obliczenia, a nie pomiary.

Co zmienia energię plazmy?

W przybliżeniu 0D, czyli bez struktury przestrzennej, bilans energii ma postać

dWdt=Paux+Pα−Pstrat.\frac{\mathrm{d}W}{\mathrm{d}t} = P_{\text{aux}} + P_{\alpha} - P_{\text{strat}} .

WW to energia cieplna plazmy, PauxP_{\text{aux}} pochłonięta moc grzania zewnętrznego, PαP_\alpha moc oddawana przez cząstki alfa, a PstratP_{\text{strat}} łączne straty przez transport i promieniowanie. To uproszczony bilans, bez rozdzielenia elektronów i jonów.

  • Name
    τ_E = W / P_strat
    Type
    czas utrzymania
    Description

    Efektywny czas utrzymania energii w tym modelu. Nie jest czasem trwania wyładowania.

  • Name
    nᵢTᵢτ_E
    Type
    potrójny iloczyn
    Description

    Gęstość jonów × temperatura jonów × czas utrzymania. Porównania wymagają zgodnych definicji i sposobów uśredniania.

  • Name
    Q = P_fuzji / P_aux
    Type
    zysk plazmy
    Description

    Moc fuzji odniesiona do pochłoniętej mocy grzania zewnętrznego. Q = 1 nie oznacza dodatniego bilansu elektrycznego instalacji. [5]

Zanik energii po grzaniu

Model / 02

Zanik energii po grzaniu

Przyjmij plazmę ogrzaną do wybranej temperatury, a potem wyłącz grzanie. Zobacz, jak szybko stygnie.

1,0 × 10²⁰ m⁻³
0,13,0 × 10²⁰ m⁻³
3,0 keV
1 keV20 keV
0,20 s
0,05 s3,00 s

Parametry początkowe są przykładem edukacyjnym, a nie zapisem konkretnego wyładowania W7-X.

Potrójny iloczyn · nᵢTᵢτE

MODEL 0D

6,00 × 10¹⁹m⁻³ · keV · s

Po 0,20 s bez grzania pozostanie 36,8% energii. Potrójny iloczyn nie określa samodzielnie zysku energetycznego Q.

Energia po wyłączeniu grzaniat = 0,00 s
Zanik energii plazmy w modelu wykładniczym100%50%0%01234 s
wybrany czas utrzymania odniesienie: τE = 0,20 s
Energia początkowa
4,33 MJ
Pozostała energia
100,0%
Temperatura początkowa
34,8 mln K

Gotowe. Uruchom symulację lub przesuń suwaki.

Wyprowadzenie i ograniczenia modelu

Zanik energii. Po wyłączeniu grzania przyjmujemy Paux=Pα=0P_{\text{aux}} = P_\alpha = 0 i Pstrat=W/τEP_{\text{strat}} = W/\tau_E. Stąd dW/dt=−W/τE\mathrm{d}W/\mathrm{d}t = -W/\tau_E, więc

W(t)=W0 e−t/τE.W(t) = W_0 \, e^{-t/\tau_E}.

Przy stałym τE\tau_E po jednym takim czasie pozostaje około 37% energii. Czas impulsu i τE\tau_E to różne wielkości.

Energia początkowa. W0=3niTVW_0 = 3 n_i T V przy ne=nin_e = n_i, Te=Ti=TT_e = T_i = T oraz jednorodnej plazmie jednoładunkowych jonów. Przyjęto V=30 m3V = 30\ \mathrm{m^3} wyłącznie jako skalę przykładu. TT w tym wzorze jest energią kBTk_B T zapisaną w dżulach. Przeliczamy: 1 keV=1,602176634×10−16 J1\ \mathrm{keV} = 1{,}602176634 \times 10^{-16}\ \mathrm{J}, czyli około 11,6045 mln K.

Zakres. Model nie oblicza reaktywności D–T, samogrzania alfa, bilansu elektrycznego, transportu turbulentnego ani równowagi magnetohydrodynamicznej. Suwaki zmieniają parametry niezależnie, podczas gdy w urządzeniu są one sprzężone. Krzywe są obliczeniami ilustracyjnymi, nie danymi eksperymentalnymi.

Potrójny iloczyn pomaga porównywać warunki plazmy, ale nie ma jednego progu gwarantującego elektrownię. Warunki zależą m.in. od paliwa, temperatury, strat i definicji zysku QQ. Podstawa interpretacji: Wurzel i Hsu [5].